دوتا خاطره واسه پوریا
دیروز می خواستم نماز بخونم، پوریا نق می زد و ساکت نبود.
معمولا وقتی میخوام نماز بخونم یا باباش هست و مواظبشه یا خوابه.
اما دیروز تازه بیدار شده بود.
منم آوردمش کنار جانمازم خوابوندمش.
اونم ساکت و با بهت بهم نگاه می کرد. 
نمازم که تموم شد شروع کردم باهاش حرف زدن و شعرخوندن؛ 
که یه دفعه بغضش ترکید و زد زیر گریه!!!
طفلک منو نشناخته بود و غریبی کرده بود.

چادر نمازمو که درآوردم با همون چشای اشکی یه نگاهی بهم کرد و خندید!.gif)
حالا نمیدونم با چادر نماز اینقدر تغییر کرده بودم یا خدایی نکرده وحشتناک شده بودم؟!
خیر سرمون نماز می خونیم!

یه چیز دیگه:
چندوقتیه که وقتی میخواد بخوابه باید براش لالائی بخونم تا خوابش ببره
و موقعی که توی آشپزخونه کار دارم میبرمش اونجا و باهاش که حرف می زنم و شعر می خونم ساکت میشه و منم به کارم می رسم..gif)

اما الان یکی دو هفته ای میشه که شازده کوچولو هر لالائی رو قبول نمی کنن و فقط با آهنگ تو که چشمات خیلی قشنگه می خوابن!!
خب چشاش خیلی قشنگه قررررررررربونش برم.
مادر و بچه هر دو نارسیسیستن( همون خودشیفته خودمون)



دوتا خاطره واسه پوریا
